عشق و شعر

چراغی در افق

eshghosher — Tue, 25 Dec 2007 06:06:53 GMT

چراغی در افق

به پیش روی من تا چشم یاری میکند دریاست
چراغ ساحل آسودگی ها در افق پیداست
در این ساحل که من افتاده ام خاموش
غمم دریا دلم تنهاست
وجودم بسته در زنجیر خونین تعلق هاست
خروش موج با من می کند نجوا
که هر کس دل به دریا زد رهایی یافت
که هر کس دل به دریا زد رهایی یافت
مرا آن دل که بر دریا زنم نیست
ز پا این بند خونین برکنم نیست
امید آنکه جان خسته ام را
به آن نادیده ساحل افکنم نیست

eshghosher — Thu, 13 Dec 2007 13:06:09 GMT

اي ستاره ها كه از جهان دور
چشمتان به چشم بي فروغ ماست
نامي از زمين و از بشر شنيده ايد
درميان آبي زلال آسمان
موج دود و خون و آتشي نديده ايد
اين غبار محنتي كه در دل فضاست
اين ديار وحشتي كه در فضا رهاست
اين سراي ظلمتي كه آشيان ماست
در پي تباهي شناست
گوشتان اگر به ناله من آشناست
از سفينه اي كه مي رود به سوي ماه
از مسافري كه ميرسد ز گرد را ه
از زمين فتنه گر حذر كنيد
پاي اين بشر اگر به آسمان رسد
روزگارتان چو روزگار ما سياست
اي ستاره اي كه پيش ديده مني
باورت نميشود كه در زمين
هركجا به هر كه ميرسي
خنجري ميان پشت خود نهفته است
پشت هر شكوفه تبسمي
خار جانگزاي حيله اي شكفته است
آنكه با تو ميزند صلاي مهر
جز ب فكر غارت دل تو نيست
گر چراغ روشني به راه تست
چشم گرگ جاودان گرسنه اي است
اي ستاره ما سلام مان بهانه است
عشقمان دروغ جاودانه است
در زمين زبان حق بريده اند
حق زبان تازيانه است
وانكه با تو صادقانه درد دل كند
هاي هاي گريه شبانه است
اي ستاره باورت نمي شود
درميان باغ بي ترانه زمين
ساقه هاي سبز آشتي شكسته است
لاله هاي سرخ دوستي فسرده است
غنچه هاي نورس اميد
لب به خنده وانكرده مرده است
پرچم بلند سرو راستي
سر به خاك غم سپرده است
اي ستاره باورت نميشود
ابرهاي روشني كه چون حرير
بستر عروس ماه بود
پنبه هاي داغ هاي كهنه است
اي ستاره اي ستاره غريب
از بشر مگوي و از زمين مپرس
زير نعره گلوله هاي آتشين
از صفاي گونه هاي آتشين مپرس
زير سيلي شكنجه هاي دردناك
از زوال چهره هاي نازنين مپرس
پيش چشم كودكان بي پناه
از نگاه مادران شرمگين مپرس
در جهنمي كه از جهان جداست
در جهنمي كه پيش ديده خداست
از لهيب كوره ها و كوه نعش ها
از غريو زنده ها ميان شعله ها
بيش از اين مپرس
بيش از اين مپرس
اي ستاره اي ستاره غريب
ما اگر ز خاطر خدا نرفته ايم
پس چرا به داد ما نميرسد
ما صداي گريه مان به آسمان رسيد
از خدا چرا صدا نمی رسد
بگذريم ازين ترانه هاي درد
بگذريم ازين فسانه هاي تلخ
بگذر از من اي ستاره شب گذشت
قصه سياه مردم زمين
بسته راه خواب ناز تو
ميگريزد از فغان سرد من
گوش از ترانه بي نياز تو
اي كه دست من به دامنت نمي رسد
اشك من به دامن تو ميچكد
با نسيم دلكش سحر
چشم خسته تو بسته ميشود
بي تو در حصار اين شب سياه
عقده هاي گريه شبانه ام
بر گلو شكسته ميشود

آفتاب و گل ...

eshghosher — Fri, 16 Nov 2007 10:31:25 GMT

آفتاب و گل ...

من و شب هر دو بر بالين اين بيمار بيداريم.

من و شب هر دو حال درهم آشفته‌اي داريم.

پريشانيم، دلتنگيم

به خود پيچيده‌تر، از بغض خونين شباهنگيم.

هوا: دم كرده، خون‌آلود، آتش‌خيز، آتش‌ريز،

به جان اين فرو غلتيده درخون، آتش تب ‌تيز !

تني اينجا به خاك افتاده، پرپر مي‌زند در پيش چشم من

كه او را دشنه‌آجين كرده ‌دست دوست يا دشمن

وگر باور تواني كرد دست دوست با دشمن!

جهان بي‌مهر مي‌ماند كه مي‌ميرد مسيحايي

نگاهي مي‌شود ويران كه مي‌ارزد به دنيايي

من اين را نيك مي‌دانم، كه شب را، ساعتي ديگر،

فروزان آفتابي هست، چون لبخند گل پيروز

شب آيا هيچ مي‌داند گر اين بدحال،

نماند تا سحرگاهان،- زبانم لال،

جهان با صد هزاران آفتاب و گل،

دگر در چشم من تاريك تاريك است چون امروز...

کاش...

eshghosher — Fri, 09 Nov 2007 14:15:34 GMT

کاش یکی

از پشت صورتک گم می شد

یکی

به راستی لبخندی تقدیم می کرد

یکی

به حدس گمان می کرد:

اشتباه از من است

یکی

آنچه را داشت می دید

نه آنچه دیگران دارند

یا ندارد

کاش خداوندگار

همین دم

امر محتوم را فرمان می داد

کاش دلم صدایم می کرد:

علی

این از آن ماست!!!

کاش

آرزو پیدا نمی شد

مگر قبل از برآورده شدن

کاش

دعا خوانده نمی شد

مگر به یقین اجابت

کاش

مثل زندگی که با مرگ همراه است

شب که با نقره مهتاب

روز که با زر خورشید

ماهی با سیال آب

من

با تو همراه می شدم

نه همراه

که هم جان می شدم.

زنرگی

eshghosher — Mon, 23 Jul 2007 08:18:18 GMT

زنرگی

"می ستایم مهر را که آفریده اوست"

آری اینک که زمان ریزش باران است، چه بسیارند مردانی که درپستوی چتر خود که پشا پیش مهیا

بوده می خسبند ، وهستند آنان که در بارش آرامش بخش باران به خود چون نیلوفر دیواری باغ

می پیچند،به دور بی قراری، و خوبند آنان که در هیاهوی غرش باران به خود آسان میگیرند قدم نهادن

را، چه آنک صبورانه به پیش می تازند تا به جای امن راه یابند و آگاهند زندگی همانا باریدن بارانی

لطیف می باشد. اما صد افسوس...

اینجا فرداست

eshghosher — Mon, 23 Jul 2007 08:16:18 GMT

اینجا فرداست

ای انسان، هر که باشی و از هر کجا که بیایی ، زیرا می دانم که

خاهی امد .من کورشم که از برای پارسیان این دولت را بنا

کردم. پس به این مشتی خاک که تن مرا می پوشاند رشک مبر.

اب در پس سیوند رویای دیروز ایران مرا به آرامی یک مرثیه

می شود. در ورای خوابم حقایق بیداریم پیداست .

کورش هنوز انجاست! به انتظار چه نشسته ای کورش؟ مگر نمی

بینی آرامگاهت به زیره آب فرو میرود؟ مگر شرشر آبی که

وجودت را فرا می گیرد نمی شنوی! چشم هایت را بازکن

کورش.این خواب نیست، سراب هم نیست، هجوم گسترده فرامشی

ما مردم قدر ناشناس است که دیر زمانیست دور مانده ایم از اصل

خویش. در ان زمان که فرمان می دادی بدنت را در این خاک دفن

کنند تا ذرات وجودت ذرات خاک ایران را تشکیل دهد، آیا در

باورت می آمد که فرزندانت چند وجب خاک سرزمینت را از برای

آرمیدن از تو دریغ کنند؟ چه سخت است وارث درد بی کسی

بودن. تاریخ خود فراموشکار است و مبادا ارام ارام کابوس سیوند

تعبیر شود، چند صباحی دیگر فرو ریزد آنچه به نام توست آنوقت

باور کن که فراموش شده ای.

برادر کورش! وجودت را از این خاک فراموش شده بردار که این

خاک هم دیگر حرمتش شکست . شاید باشد جایی دیگر، سرایی

دیگر...

جالب

eshghosher — Thu, 26 Apr 2007 21:11:54 GMT

تصاویر

eshghosher — Thu, 26 Apr 2007 21:10:42 GMT

eshghosher — Thu, 26 Apr 2007 21:08:05 GMT

« ♥ » بـــــــــــــــــــــــــــــمون « ♥ »

.... تو بگو سرد هوا منم می شم خورشید تو ....

.... تو بگو که نا امیدی منم می شم امید تو ....

.... تو بگو دلم گرفته از همه دو رنگیا ....

.... مشکی می شم مظهر یه رنگی،واسه تو ....

.... تو بگو خدا کنه بارون بیاد از آسمون ....

.... به خدا التماس میکنم گریه کنه برای تو ....

« ♥ » برای همیشه « ♥ »

سیب سرخی را به من بخشید و رفت
ساقه سبز دلم را چید و رفت
عاشقی های مرا باور نکرد
عاقبت بر عشق من خندید و رفت
اشک در چشمان سردم حلقه زد
بی مروت گریه ام را دید و رفت
با غم هجرش مدارا می کنم
گر چه بر زخمم نمک پاشید و رفت.

گلچین

eshghosher — Thu, 26 Apr 2007 21:02:24 GMT

تو اون فرشته اي که وقتي در فصل بهار قدم ميزني برگ درختان انتظار پاييز را ميکشند تا به جاي پاهايت بوسه بزنند .

خنده آدم ها هميشه از دلخوشي نيست . گاهي شکستن دلي کمتر از آدم كشي نيست . گاهي دل اينقدر تنگ ميشه که گريه هم کم ميياره . يک حرف ساده هم گاهي چقدر غم مييار .

دیگه یار نمی خوام وقتیکه می بینی عشق دوروغه چراغش بی فروغه آخه وقتی که وفا نیست عشقو عاشقی چیست؟؟

دوست دارم يه سنگ بردارم و روي اون بنويسم:دلم برات تنگ شده و اونو محکم بکوبونم توي سرت تا بفهمي که فراموش کردن من چقدر سخت و دردناکه.

مي دونستي اشک گاهي از لبخند با ارزش تره؟ چون لبخند رو به هر کسي مي توني هديه کني اما اشک رو فقط براي کسي مي ريزي که نمي خواي از دستش بدی.

عشق از هر گل سرخي دلپذير تر است ، اما خارهاي آن قلب تو را عميق تر از هر خاري سوراخ مي كند.

چرا مردها از زنهاي خوشگل بيشتر از زنهاي باهوش خوششون مياد؟ چون قدرت چشمهاشون بيشتر از قدرت مغزشونه.

تفاوتهاي خون و اشک ?- خون قرمزه رنگه عشقه ، اشک بيرنگه درد عشقه ?- خون وقتي مياد بيرون ميسوزه اما اشک اول ميسوزه بعد بيرون مياد ? - خون مال زخم جسمه ولي اشک مال زخم روحه ? - جاي زخم خون خوب ميشه ولي مال اشک خوب نميشه ? - خون هميشه مال درد و غمه ولي اشک بعضي وقتا مال خوشحاليه ? - جلوي خون و ميشه گرفت ولي اشک رو نه ? - از جاري شدن خون، کسي خجالت نميکشه اما بعضيا از اينکه اشک بريزن خجالت ميکشن.

هميشه فکر کن تو دنياي شيشه اي زندگي مي کني، پس سعي کن سنگي بطرف کسي پرتاب نکني. چون اولين چيزي که مي شکنه و خراب مي شه دنياي خودته.

اين روزا كه شهرعشق خالي ترين شهر خداست...خنجر نا مردي حتي تو دست سا يه هاست...وقتي كه عا طفه رو ميشه به اسوني خريد....معني کلمه زندگي خالي تر از باد هواست.

عشق مثه انرژي ميمونه نه به وجود مي ايد نه از بين مي رود فقط از يه دوست پسر به يکي ديگه جا به جا مي شه.