.::WWW.eshghosher.blogfa.com::.

اینجا فرداست

ای انسان، هر که باشی و از هر کجا که بیایی ، زیرا  می دانم که

 

 خاهی امد .من کورشم که از برای پارسیان این دولت را بنا

 

کردم. پس به این مشتی خاک که تن مرا می پوشاند رشک مبر.

   

  اب در پس سیوند رویای دیروز ایران مرا به آرامی یک مرثیه

 

می شود. در ورای خوابم حقایق بیداریم پیداست .

 

کورش هنوز انجاست! به انتظار چه نشسته ای کورش؟ مگر نمی

 

بینی آرامگاهت به زیره آب فرو میرود؟ مگر شرشر آبی که

 

وجودت را فرا می گیرد نمی شنوی!   چشم هایت را بازکن

 

کورش.این خواب نیست، سراب هم نیست، هجوم گسترده فرامشی

 

ما مردم قدر ناشناس است که دیر زمانیست دور مانده ایم از اصل

 

خویش. در ان زمان که فرمان می دادی بدنت را در این خاک دفن

 

کنند تا ذرات وجودت ذرات خاک ایران را تشکیل دهد، آیا در

 

باورت می آمد که فرزندانت چند وجب خاک سرزمینت را از برای

 

آرمیدن از تو دریغ کنند؟ چه سخت است  وارث درد بی کسی

 

بودن. تاریخ خود فراموشکار است و مبادا ارام ارام کابوس سیوند

 

تعبیر شود، چند صباحی دیگر فرو ریزد آنچه به نام توست آنوقت

 

باور کن که فراموش شده ای.

 

  برادر کورش! وجودت را از این خاک فراموش شده بردار که این

 

خاک هم دیگر حرمتش شکست . شاید باشد جایی دیگر، سرایی

 

دیگر...